Prowadzący: Ewa Gronostajska i Piotr Siwczuk
___ Projekt współorganizowany przez Samorząd Województwa Mazowieckiego
___
Linoryt to technika grafiki warsztatowej, w której obraz wycina się w matrycy z linoleum, a następnie odbija na papierze przy użyciu farby drukarskiej. Tworzy się rysunek poprzez usuwanie (wyżłabianie) fragmentów powierzchni — to, co zostaje nieusunięte, przyjmuje farbę i odbija się jako czerń lub kolor. Technika ta jest ceniona za wyrazistość linii, silny kontrast oraz możliwość tworzenia zarówno prostych, jak i bardzo złożonych kompozycji.
Historia linorytu sięga przełomu XIX i XX wieku, kiedy linoleum — pierwotnie materiał podłogowy — zaczęto wykorzystywać jako tańszą i łatwiejszą alternatywę dla drewna w technikach drzeworytniczych. Linoryt zyskał popularność wśród artystów awangardowych, m.in. niemieckich ekspresjonistów z grupy Die Brücke. W Polsce rozwijał się intensywnie w okresie międzywojennym i powojennym. Dziś linoryt przeżywa renesans jako technika zarówno artystyczna, jak i warsztatowa, chętnie wykorzystywana przez ilustratorów i projektantów.